ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |
ਪਹਿਲੀ ਪਾਤਸ਼ਾਹੀ।
First Mehl:
Read the complete Shabad with available meanings.
ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |
ਪਹਿਲੀ ਪਾਤਸ਼ਾਹੀ।
First Mehl:
ਨਾਨਕ. ਬੋਲਣੁ ਝਖਣਾ; ਦੁਖ ਛਡਿ ਮੰਗੀਅਹਿ ਸੁਖ ॥
naanak. bolan jhakhanaa; dukh chhadd mangeeeh sukh |
ਤਕਲੀਫ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਆਰਾਮ ਦੀ ਯਾਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਫਜੂਲ ਹੈ, ਹੇ ਨਾਨਕ!
O Nanak, it is absurd to ask to be spared from pain by begging for comfort.
ਸੁਖੁ ਦੁਖੁ ਦੁਇ. ਦਰਿ ਕਪੜੇ; ਪਹਿਰਹਿ ਜਾਇ ਮਨੁਖ ॥
sukh dukh due. dar kaparre; pahireh jaae manukh |
ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਗਮੀ ਦੋ ਪੁਸ਼ਾਕਾਂ ਸਾਈਂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਲਈ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ।
Pleasure and pain are the two garments given, to be worn in the Court of the Lord.
ਜਿਥੈ ਬੋਲਣਿ ਹਾਰੀਐ; ਤਿਥੈ ਚੰਗੀ ਚੁਪ ॥੨॥
jithai bolan haareeai; tithai changee chup |2|
ਜਿਥੇ ਇਨਸਾਨ ਨੇ ਆਖਣ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ਿਕਸਤ ਹੀ ਖਾਣੀ ਹੈ ਉਥੇ ਖਾਮੋਸ਼ ਰਹਿਣਾ ਹੀ ਭਲਾ ਹੈ।
Where you are bound to lose by speaking, there, you ought to remain silent. ||2||